|
Informacja dotycząca objęcia użytkowników kont e-mail przepisem art. 55 ust. 6, tj. obowiązkiem rejestracji
Zapis art. 55 ust. 6 projektu ustawy prawo telekomunikacyjne:
„6. Dostawca usług uzależnia zawarcie umowy o świadczenie usług
telekomunikacyjnych z użytkownikiem końcowym będącym osobą fizyczną, a
także świadczenie tych usług od uprzedniego ustalenia danych tego
użytkownika końcowego, o których mowa w art. 157 ust. 2 pkt 1-6, na
podstawie dokumentu tożsamości okazanego przez użytkownika końcowego.”
Zapisy art. 55 ust. 6 i 7 projektu zostały zamieszczone w projekcie
na wniosek MSWIA i MON ze względu na wymogi bezpieczeństwa publicznego
i bezpieczeństwa państwa. Intencją projektodawców było wprowadzenie
instrumentów umożliwiających zapobieganie takim zjawiskom jak
zagrożenie zorganizowaną przestępczością i terroryzmem. Takim
instrumentem jest właśnie ograniczenie anonimowości użytkowników
telefonów komórkowych działających w systemie pre-paid. Naturalnie,
całkowicie tego zjawiska się nie wyeliminuje (nadal pozostanie problem
wykorzystywania do celów przestępczych aparatów kradzionych), jednak
wprowadzone obostrzenia utrudnią dostęp do telefonów komórkowych dla
środowisk przestępczych i tym samym zmniejszą możliwości ich
wykorzystania dla celów niezgodnych z prawem.
Projektowane przepisy są zgodne z tendencjami występującymi w
innych państwach Europy: przygotowany został projekt wniosków Rady
Europy, w którym m.in. zawarto zalecenie, aby państwa członkowskie Unii
Europejskiej opracowały odpowiednie regulacje pozwalające na
zmniejszenie zjawiska anonimowości wykorzystywania telefonów
komórkowych w systemie pre-paid, uniemożliwiającego realizację zasad
określonych w Rezolucji Rady z 17 stycznia 1995 r. o legalnym
przechwytywaniu informacji w telekomunikacji. Należy z całą stanowczością podkreślić, że intencją autorów
przepisu nie było objęcie jego zakresem użytkowników kont poczty
elektronicznej.
W tym miejscu przekazujemy podziękowania dla przedstawicieli
środowiska za zwrócenie uwagi na ten trudny problem. Jednocześnie
wyrażamy żal, że stało się to tak późno, bowiem kwestionowany przepis
został włączony do projektu na skutek decyzji podjętej przez Komitet
Stały Rady Ministrów w dniu 5 lutego br. na wniosek MSWiA oraz MON. Od
dnia przekazania projektu ustawy do Sejmu, to jest od 9 marca br.,
projekt znajduje się także na stronach internetowych Ministerstwa
Infrastruktury. Podkreślenia wymaga fakt, że w trakcie całego
dotychczasowego procesu legislacyjnego istniała możliwość zgłaszania
uwag.
Jednakże ze względu na zasygnalizowane niebezpieczeństwa, jakie dla
podmiotów oferujących usługi poczty elektronicznej mógłby nieść zapis
art. 55 ust. 6 w obecnym kształcie, problem jest analizowany.
Niewykluczone, że po potwierdzeniu słuszności zgłaszanych zarzutów
zostanie przedstawiona propozycja zmiany przedmiotowego zapisu.
Informacja dotycząca tzw. "cookies"
Projekt ustawy Prawo telekomunikacyjne :
„Art. 169.
1. Podmioty świadczące usługi drogą elektroniczną mogą przechowywać
informacje w urządzeniach abonenta lub użytkownika końcowego
przeznaczonych do korzystania z tych usług lub korzystać z tych
informacji pod warunkiem, że abonent lub użytkownik końcowy: 1) zostanie poinformowany jednoznacznie, w sposób łatwy i zrozumiały, w szczególności o celu tych czynności;
2) uprzednio wyrazi zgodę na dokonanie tych czynności.
2. Warunków, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli:
1) przechowywanie oraz dostęp do informacji, o których mowa w ust.
1, jest konieczne do wykonania lub ułatwienia transmisji komunikatu za
pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej i abonent lub
użytkownik końcowy wyraził na to zgodę; 2) przechowywanie informacji, o których mowa w ust. 1, jest
niezbędne w celu dostarczania usługi świadczonej drogą elektroniczną,
zażądanej przez abonenta lub użytkownika końcowego. Art. 170.
Jeżeli przepisy ustawy wymagają wyrażenia zgody przez abonenta lub użytkownika końcowego, zgoda ta:
1) nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści;
2) może być wyrażona drogą elektroniczną, pod warunkiem jej utrwalenia i potwierdzenia przez użytkownika;
3) może być wycofana w każdym czasie, w sposób prosty i wolny od opłat.”
Dyrektywa 2002/58/WE
Zgodnie z dyrektywą 2002/58/WE mowa jest o zapewnieniu możliwości odmowy zainstalowania cookies lub innego podobnego narzędzia.
Prawo do odmowy może zostać zaoferowane każdorazowo podczas użycia
różnych narzędzi zainstalowanych na urządzeniu końcowym użytkownika w
czasie trwania tego samego połączenia oraz obejmować dalsze użycie tych
narzędzi w czasie kolejnych połączeń. Metody przekazania informacji,
oferowanie prawa do odmowy bądź żądania zgody powinny zostać
zaprojektowane w sposób jak najbardziej przyjazny dla użytkownika.
Dostęp do zawartości poszczególnych stron internetowych może jednak
zostać udzielony pod warunkiem uzyskania zgody na zainstalowanie
cookies bądź podobnego narzędzia oraz pod warunkiem przedstawienia jego
wyczerpującego opisu, o ile cel jego użycia jest prawnie dozwolony.
Odpowiedź na zarzuty
Przedstawione w dyrektywie prawo do odmowy zainstalowania jest
tożsame z wyrażeniem zgody na zainstalowanie. Obie wersje będą wymagały
każdorazowego zwrócenia się do użytkownika o wyrażenie swojej woli.
Jest oczywiste, iż zgłoszenie sprzeciwu jest równoznaczne z nie
wyrażeniem zgody na zainstalowanie cookies. Zresztą dyrektywa stosuje
obie terminologie zamiennie. W żadnym wypadku nie należy przyjmować, iż
zgoda (nie wyrażenie sprzeciwu) jest dorozumiana. Ustawa tak jak
dyrektywa wymaga, aby był to w pełni świadomy akt woli użytkownika.
Ponadto czynność ta bez względu na terminologię musi mieć miejsce
przed zainstalowaniem oprogramowania, a nie po zainstalowaniu co
mogłoby skutkować absurdalną sytuacją, gdzie w razie sprzeciwu dostawca
usług miałby sam odinstalowywać cookies z urządzenia końcowego swojego
abonenta. Uregulowanie to w żaden sposób nie uniemożliwia świadczenia
jakichkolwiek usług telekomunikacyjnych, a jedynie ochrania konsumentów
przed bezprawnym i samowolnym ingerowaniem przez dostawców usług w
oprogramowanie komputerów użytkowników końcowych. W szczególności
uregulowanie to chroni przed tzw. dialerami, które były w przeszłości
poważnym problemem dla konsumentów.
|